به تصور وعده وصل قدم چه هوس که نخفته به خاک عدم

که تردد قطره بی سروپا به صدف نرسیده گهر نشود

به حدیث نهفته زبان مگشا گل عیب و هنر مفکن به ملا

در پرده شب نگشوده هلاکه به روی تو خنده سحر نشود

به غبار هواطلبان وفا ستم است قیامت اگر نشود

دل خسته بیدل نوحه سرا، ز تبسم لعل تو مانده جدا

در ساز فغان نزند چه کند سر و برگ نی که شکر نشود