تا بود شراب وغذا آدمی ملک نشود

رنگ عشق و داغ طلب نور شمع و مایل شب

هرکجا زری ست چرا طالب محک نشود

مانع تنزه ما گشت شغل حرص و هوا

زحمت محال مبر جیب انفعال مدر

ما نمی رسیم به او تا زمین فلک نشود

گفتگوی .عین وسوا قطع کن زشبهه بزآ