خانه های سوخته را خار و خس ستون نشود

موج از شکست سری یافت اعتبار گهر

تا غرور کم نکنی آبروفزون نشود

صرفه بقا نبردکس به دستگاه هوس

عشق بی نیاز ز نومیدی کسیش چه غم

یک دوتیشه جان کنیت درد بستون نشود

فرصت گذشته چسان تاختن دهد به عنان