عشق بی نیاز ز نومیدی کسیش چه غم

تا غرور کم نکنی آبروفزون نشود

صرفه بقا نبردکس به دستگاه هوس

خانه های سوخته را خار و خس ستون نشود

یک دوتیشه جان کنیت درد بستون نشود

فرصت گذشته چسان تاختن دهد به عنان

اینقدر بفهم و بدان آن زمان کنون نشود