نفس خیره سر به خطا مایل است در همه جا

اینقدر بفهم و بدان آن زمان کنون نشود

قدردانی همه کس تنن اداگواه تو بس

کز لب تو نام حیا بی عرق برون نشود

ایمنی ز لغزش اگر مرکبت حرون نشود

بیدل از درشتی خو مشکل است رستن تو

تابه آتشش نبری سنگ آبگون نشود