به هوس راحت جاوید زکف باخته ایم

نیست این آب از آن چشمه که جاری نشود

تا به کی شبهه پرس حق و باطل بودن

مرد این محکمه آن است که قاضی نشود

شعله داغ است اگر مست ترقی نشود

بی تو بر لاله و گل چشم هوس نگشادم

که به رویم مژه برگردد و سیلی نشود