به نور جلوه او ناز زندگی داریم

چه ممکن است که بیگاه ما پگاه شود

شکست دل نشود بی گداز عشق درست

رود به آتش اگر شیشه دادخواه شود

نفس کجاست اگر شمع بی نگاه شود

بر آفتاب قیامت برات خواب برد

کسی که سایه دست تواش پناه شود