به سر دوید چو پا منحرف ز راه شود

کسی ستم زده حکم سرنوشت مباد

چو صفحه پی سپر خامه شد سیاه شود

خراش جبهه تسلیم عذرخواه خطاست

عروج عالم اقبال زندگی در دست

نفس به عالم دیگر رسد چو آه شود

خروش بی مزه صوفیان کبابم کرد