دعا کنید که میخانه خانقاه شود

عروج عالم اقبال زندگی در دست

نفس به عالم دیگر رسد چو آه شود

خروش بی مزه صوفیان کبابم کرد

مخواه روکش این دوستان خنده کمین

تبسمی که چو بالید قاه قاه شود

چو شمع سر به هوا گریه می کنم بیدل