دست چو کوتاه شد ناخن پا می شود

عذر ضعیفی دمی کاینه گیرد به دست

آبله در پسای سعی ناز حنا می شود

از کف بیمایگان کارگشایی مخواه

غیر وداع طرب گرمی این بزم چیست

تا سحر از روی شمع رنگ جدا می شود

خاک به سر می کند زندگی از طبع دون