بیدل این گلشن به غارت داده جولان کیست

گر رسا باشد نگه صیاد عبرت می شود

بسکه مد فرصت از پرواز عشرت برده اند

بال تا بر هم زنی دست ندامت می شود

کز غبار رنگ وبو هر سو قیامت می شود