از تنکرویان تبرا کن که با آن لنگری

شیشه از می تهی پامال ساعت می شود

پیشتر از صبح ، یاران در چمن حاضر شوید

ورنه گل تا لب گشاید خنده قسمت می شود

چون در آب افتد وقار سنگ خفت می شود

حاضران آنجا که بر خلق تو دارند اعتماد

گربگویی حیف عمررفته غیبت می شود