ورنه هرچند آب می گردم خجالت می شود

حاضران آنجا که بر خلق تو دارند اعتماد

گربگویی حیف عمررفته غیبت می شود

خاک گردم تا برآیم ز انفعال ما و من

مفت این عصر است بیدل گر میان دوستان

گاه گاهی دید و وادیدی به دعوت می شود