رنگم از بیطاقتی بال کبوتر می شود

مژده ای کوشش که از توفان عالمگیر شوق

خاک ساحل مرده ما هم شناور می شود

در هوایت نامه آهی گر انشا می کنم

می فزاید رونق قدر من از طعن خسان

تیغ تمکین مرا زنگار جوهر می شود

بی نصیبان را هدیت مایه گمراهی ست