گر به این کلفت فغانم ربشه برگردون زند

کی به آسانی دم آبم میسر می شود

دل به صد خون می گدازم تا لبی تر می شود

سدره تا طوبی ز بار دل صنوبر می شود

سنگ را هم می توان برداشت بر دوش شرار

گر گرانیهای دل از ناله کمتر می شود