آرزو از طبع مستغنی به هرجا کرد گل

وضع قنطاری که دیدی جمع دانق می شود

هوش می باید، زبان سرمه هم بی حرف نیست

با سخن فهمان خط مکتوب ناطق می شود

بی تکلف گر همه عذراست وامق می شود

میل دنیا انفعال غیرت مردی مخواه

زبن هوس گر صاحب تقواست فاسق می شود