قطره چون فال گهر زد باب ساحل می شود

آخر از جمع هوسها عقده حاصل می شود

چون به هم جوشد غبار این و آن دل می شود

جرم خودداری ست از بزم تو دور افتادنم

دشت امکان یکقلم وحشت کمین بیخودی ست

گر کسی از خود رود هر ذره محمل می شود

قوت پرواز در آسایش بال و پر است