شمع چون خاموش گردد داغ محفل می شود

دمگاه عشق خالی نیست از نخجیر حسن

حلقه آغوش مجنون عرض محمل می شود

مرگ صاحب دل جهانی را دلیل کلفت است

عالمی را کلفت اندود تحیر کرد ام

با هزار آیینه یک آهم مقابل می شود

مژده ای بیدل که امشب از تغافلهای ناز