شرم این دریا زبان موج ما کوتاه کرد

رفته رفته حسن هم آیینه دشمن می شود

قهر یک رنگان دلیل انقلاب عالم است

از فساد خون خلل د ر کشور تن می شود

بال پرواز از تری وقف تپیدن می شود

جامه فتحی چوگرد عجز نتوان یافتن

پیکر موج از شکست خویش جوشن می شود