جلوه هستی ز بس کمفرصتی افسانه است

فقر در غربت چراغ زیر دامن می شود

گر چنین پیچد به گردون دود دلهای کباب

خانه خورشید هم محتاج روزن می شود

چشم تا بندند دیدنها شنیدن می شود

بیدل از تحصیل دنیا نیست حاصل جز غرور

دانه را نشو و نما رگهای گردن می شود