نیستی آیینه اقبال عجز ما بس است

گر گریبان چاک سازم ناله عریان می شود

غنچه دل به که از فکر شکفتن بگذرد

کاین گره از بازگشتن چشم حیران می شود

خاک را اوج هوا تخت سلیمان می شود

معنی دل را حجابی نیست جز طول امل

ریشه چون در جلوه آید د!نه پنهان می شود