هرکه میرد خانه آیینه ویران می شود

کلفت اسباب رنج، طبع حرص اندود نیست

خار و خس در دیده ی گرداب مژگان می شود

صافی دل را زیارتگاه عبرت کرده اند

حاکم معزول را از بی وقاری چاره نیست

زلف در دور هجوم خط مگس ران می شود

اشک در کار است اگر ما رنگ افغان باختیم