چون برون افتد خط از مسطر پریشان می شود

رنگ را بر روی آتش نیست امکان ثبات

همچو خورشید از کف ما زر پریشان می شود

جاده سرمنزل جمعیت ما راستی ست

مقصدت وهم است دل از جستجوها جمع کن

رهرو اینجا در پی رهبر پریشان می شود

گر لب اظهار نگشایی نفس آواره نیست