شعله از گل کردن اخگر پریشان می شود

طره او در خیالم گر پریشان می شود

از نفس هم دل پریشانتر پریشان می شود

ای بسا طبعی که در جمعیتش آوارگی ست

از شکست خاطر ما هیچکس آگاه نیست

این غبار از عالم آنسوتر پریشان می شود

چون فنا نزدیک شد مشکل بود ضبط حواس