تا دردسر به طبع تو صندل نمی شود

افسردگی کمینگر تعطیل وقت ماست

تا دست گرم کار بود شل نمی شود

ناقدردان راحت وضع زمانه ای

با این دو چشم کاینه دار دو عالم است

انسان تحیر است که احول نمی شود

زبن آرزوکه سرمه نظرگاه چشم اوست