برک طرب به جامه گلگون نمی شود

دون طبع قدرش از هوس افزون نمی شود

خاک به بباد تاخته گردون نمی شود

دل خون کنید و ساغر رنگ وفا زنید

جایی که عشق ممتحن درد الفت است

آه از ستمکشی که دلش خون نمی شود

بگذار تا ز خاک سیه سرمه اش کشند