سعد اگر خوانی چه حاصل طینت منحوس را

کاین صدای کوه آخر گرد هامون می شود

باکفن سازید پاک آلایش ننگ جسد

جامه چون شد شوخگین محتاج صابون می شود

همچنان مسخ است اگر بوزینه ، میمون می شود

زین غناها آنچه خواهی از صفای دل طلب

چون به صیقل می رسد آیینه قارون می شود