بی تکلف نیست موقوف دو مصرع وضع بیت

همچنان مسخ است اگر بوزینه ، میمون می شود

زین غناها آنچه خواهی از صفای دل طلب

چون به صیقل می رسد آیینه قارون می شود

چون دو در مربوط هم شد خانه موزون می شود

بر سرم گر سایه افتد زان حنایی نقش پا

چون بهار از سایه من خاک گلگون می شود