آب تاگل هرقدم رنگی دگرخون می شود

بر سرم گر سایه افتد زان حنایی نقش پا

چون بهار از سایه من خاک گلگون می شود

جهدها باید که جامی زین چمن آری به دست

تا کیت قلقل نواییهای آهنگ شباب

ای جنون پیمای غفلت شیشه واژون می شود

بیدل اشعار من از فهم کسان پوشیده ماند