منزل مکن بلند که بیگاه می شود

چون رشته ای که ازگهر آگاه می شود

صد جاده از یک آبله کوتاه می شود

ای قاصد یقین املت رهزن است و بس

نقاش نیست کلک ازل گر نظر کنی

آدم مصور از کلف ماه می شود

بیش وکم غنا هه اسماء حاجت است