بر خاتم قناعت درویش مشربی

آدم مصور از کلف ماه می شود

بیش وکم غنا هه اسماء حاجت است

فقر آن زمان که گل کند الله می شود

کم نیست اینکه نام گدا شاه می شود

از آفت غرور حذرکن که همچو شمع

چشم از بلندی مژه ات چاه می شود