کوه از صدا خفیفتر ازکاه می شود

از آفت غرور حذرکن که همچو شمع

چشم از بلندی مژه ات چاه می شود

برهمزن وقار بزرگی ست گفتگو

چون آسمان کمال بزرگان فروتنی است

وضع تواضع آب رخ جاه می شود

هر نعمتی که مائده حرص چیده است