که ای نفس قدمان شام شد به ما برسید

نماند علم و هنر عشق تا به یاد آمد

چراغها همه گل کرد دامن خورشید

غبار قافله رفتگان پرافشان ست

کدورت از دل منعم نمی رود بیدل

چه ممکن است که چینی رسد به موی سفید