برهمن گر توان گردید زنار اینچنین باید

به نخل راستی چون شمع می باید ثمرگشتن

که منصور آنچنان می زیبد و دار اینچنین باید

رک سنگ صنم کن رشته تار محبت را

همه گر عجز نالیهاست بویی دارد از جرات

نفس درسینه خونین عاشق زار اینچنین باید

مژه گاهی کنار و گاه آغوش است چشمش را