نفس درسینه خونین عاشق زار اینچنین باید

رک سنگ صنم کن رشته تار محبت را

برهمن گر توان گردید زنار اینچنین باید

همه گر عجز نالیهاست بویی دارد از جرات

مژه گاهی کنار و گاه آغوش است چشمش را

اگر الفت پرستی پاس بیمار اینچنین باید

به مردن هم نگردد خواجه از حسرتکشی فارغ