هرکس به بام خورشید با این رسن برآید

وصف بهار حسنش گر در چمن بگویم

چون بلبل ازگلستان گل نعره زن برآید

تار نگه رساند نظاره را به رویش

بیدل کلام حافظ شد هادی خیالم

دارم امید آخر مقصود من برآید