آواز سوار از سم مرکب به درآید

با بخت سیه چاره خوابم چه خیالست

بیدار شود سایه چو از شب به درآید

زین مرحله خوابانده به در زن که مبادا

چون ماه نو از شرم زمین بوس تو داغم

هرچند که پیشانی ام از لب به در آید

خطی ز سیهکاری من ثبت جبین است