خطی ز سیهکاری من ثبت جبین است

آواز سوار از سم مرکب به درآید

چون ماه نو از شرم زمین بوس تو داغم

هرچند که پیشانی ام از لب به در آید

ترسم که زند جوش و مرکب به در آید

آنجا که غبار اثر از خوی تو گیرند

آتش تریش چون عرق از تب به درآید