من و نظاره حسنی که از بیگانه خوییها

که آواز پر پروانه هم گلباز می اید

نسیمی گویی ازگلزار الفت باز می آید

که مشت خاک من چون چشم در پرواز می آید

در آغوش است و دور از یک نگاه انداز می آید

ز پش آهنگی قانون حسرتها چه می پرسی

شکست از هرچه باشد از دل ام آواز می آید