که گردآلوده از فتح طلسم راز می آید

نفس دزدیده ام چون شمع و پنهان نیست داغ دل

هنوز از خامشی بوی لب غماز می آید

به اشکی فکر استقبال آهم می توان کردن

هنوز از سخت جانی این قدر طاقت گمان دارم

که از خود می توانم رفت ا گر او باز می آید

فسون ساز غفلت گر نگردد پنبه گوشت