که خضر نیز ز صحرای بنگ می آید

دل از فریب صفا جمع کن که آخرکار

ز آب آینه ها زیر زنگ می آید

به گمرهی زن و از منت خیال برآ

غبار دل ز پر افشانی نفس درباب

که هرچه هست درین خانه تنگ می آید

اعانت ضعفا مایه ظفر گیرید