ز خود به یاد نگاه که می روی بیدل

هزار شیشه به پای ترنگ می آید

به هر نگین که نهی گوش و فهم نام کنی

صدای کوفتن سر به سنگ می آید

که از غبار تو بوی فرنگ می آید