کسی زین خجلت در آتش افکن برنمی آید

نفس تا پرفشان است از تو و من برنمی آید

زبانم را حیا چون موج گوهر لال کرد آخر

ز زنجیری که درآب است شیون برنمی آید

حضور دل طمع داری ز تعمیر جسد بگذر