به رفع تهمت غفلت گداز درد سامان کن

ز تخم اول به جز رگهای گردن برنمی آید

ریاضت تاکجا بار درشتی بندد از طبعت

به صیقل آینه ازننگ آهن برنمی آید

که دل تا خون نگردد از فسردن برنمی آید

هواپرورده شوق بهارستان دیدارم

به گلخن هم نگاه من زگلشن برنمی آید