گشاد کار گوهر غیر سودن برنمی آید

نفس هم از دل من بی شکستن برنمی آید

از این مینا شرابی غیر شیون برنمی آید

گداز خود شد آخر عقده فرسای دل تنگم

چو فقرت ساز شد برگ تجملها به سامان کن

که تخم از خاکساری غیر خرمن برنمی آید

تمتع آرزو داری ز چرخ از راستی بگذر