اشارت گر به سیر طاق ابروی تو می آید

ندانم دل کجا می نالد از درد گرفتاری

صدای چینی از چین گیسوی تو می آید

زغیرت جای مینای تغافل تنگ می گردد

کناری نیست کان سیب ذقن حسرت نبرد آنجا

به این شور جنون غلتیدن ازکوی تو می آید

گل باغ چه نیرنگ است تمهید جنون من