گه خوردن از چه ترک کند زاغ پر سپید

گر وارسی به معنی شیخان روزگار

یکسر چو نافه دل سیهانند و سر سپید

شد پیر و ژاژخواهی طبع دنی بجاست

خجلت سیاهی از رخ زنگی نمی برد

هرچند گل کند عرقش در نظر سپید

هر اسم خاص وضع مسمای دیگر است