اشهب مگوچوگشت دم ویال خرسپید

خجلت سیاهی از رخ زنگی نمی برد

هرچند گل کند عرقش در نظر سپید

هر اسم خاص وضع مسمای دیگر است

آنجاکه سینه صافی مردان قدم زند

افکندنی ست گر همه گردد سپر سپید

کودرد عشق تا به حلاوت علم شویم