شش جهت یک چشم یعقوب است در عالم سپید

ازتلاش رزق خود را در وبال افکند خلق

کرد گندم جاده های لغزش آدم سپید

هر کرا دیدیم اینجا یوسفی گم کرده بود

پیش خورشید قیامت سایه معدوم است و بس

عشق خواهدکرد آخر نامه ما هم سپید

ترک مطلب داشت بیدل حاصل مطلوب حرص