آن بی نقابی ای که تو را بی نقاب دید

دل تا نظر گشود به خویش آفتاب دید

آیینه خیال که ما را به خواب دید

صد پرده پرده دارتر از رمز غیب بود

فطرت به هرچه وارسد آیینه خود است

گوهر ز موج بحر همان یک سراب دید

حرف تعین من وما آنقدرنبود